Βασικές τεχνικές χειρισμού ενός όπλου – Μέρος 1

By

γράφει ο Αλέξανδρος Χάμλατζης

Ξεκινώντας λοιπόν να αναλύουμε τις βασικές τεχνικές χειρισμού ενός όπλου σε ένα δυναμικό αγώνισμα όπως η σκοποβολή IPSC, ας σταθούμε ίσως στο πιο βασικό ζήτημα που αφορά τα όπλα και το χειρισμό τους. Στους κανόνες ασφαλείας. Οι κανόνες αυτοί είναι εξαιρετικά σημαντικοί και μας ακολουθούν παντού. Στο σκοπευτήριο, στον αγώνα, αλλά και πολλές φορές έξω στην καθημερινή μας ζωή. Είναι η δικλείδα ασφαλείας που θα προφυλάξει εμάς αλλά και όσους είναι τριγύρω μας. Είναι φτιαγμένοι κατά τέτοιο τρόπο ώστε μόνο αν παραβιάσουμε περισσότερους από έναν από αυτούς να υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού.

Οι τέσσερις βασικοί κανόνες ασφαλείας είναι οι εξής :

  1. Θεωρούμε όλα τα όπλα γεμάτα.
  2. Δε σημαδεύουμε κάτι το οποίο ΔΕΝ θέλουμε να καταστρέψουμε με το όπλο.
  3. Κρατάμε το δάχτυλο έξω από τη σκανδάλη μέχρι να φέρουμε το όπλο στο στόχο με πρόθεση να πυροβολήσουμε.
  4. Προσέχουμε τι υπάρχει μπροστά αλλά και πίσω από το στόχο.

Οι παραπάνω κανόνες πρέπει να αντιμετωπίζονται με την ανάλογη σοβαρότητα αλλά και σεβασμό και να μην αναφέρονται υπό μορφή συνήθειας ή “παπαγαλίας”, γιατί τότε υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να παραβιαστούν. Καλό είναι πριν από κάθε προπόνηση και αγώνα να γίνεται μία ουσιαστική αναφορά σε αυτούς.

Όπως έχουμε πει και σε περασμένα άρθρα, η σκοποβολή IPSC είναι ένα δυναμικό αγώνισμα. Απαιτεί από τον σκοπευτή την επίλυση ενός προβλήματος (σταδίου) σε όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο και με τη μεγαλύτερη δυνατή βαθμολογία. Αυτή η προϋπόθεση λοιπόν και το γεγονός ότι ένα στάδιο IPSC θα αναγκάσει τον αθλητή να τρέξει, να γονατίσει, να ξαπλώσει και την ίδια ώρα να βάλλει με επιτυχία προς τους στόχους, ανεβάζει πολύ τον παράγοντα στρες. Όλα αυτά συμβάλλουν στη δημιουργία ενός δυναμικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο θα πρέπει να κινηθούμε.

Σε ένα τέτοιο δυναμικό περιβάλλον ο σκοπευτής για να εξασφαλίσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα πρέπει διαρκώς να παρακολουθεί και να ελέγχει τα εξής (προφανώς τηρώντας ταυτόχρονα τους παραπάνω κανόνες ασφάλειας των όπλων, αλλά και τους κανόνες ασφάλειας του αγωνίσματος της σκοποβολής IPSC) :

  1. Στάση του σώματος (Stance)
  2. Λαβή (Grip)
  3. Ευθυγράμμιση σκοπευτικών (Sight alignment)
  4. Σκόπευση (Sight picture)
  5. Έλεγχος της σκανδάλης (Trigger control)
  6. Αναπνοή (Breathing)
  7. Followthrough

Γίνεται εύκολα αντιληπτό λοιπόν ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να παρακολουθούμε όλα τα παραπάνω την ίδια στιγμή που κάτω από την πίεση του χρόνου αλλά και το στρες, μπορεί να χρειαστεί να τρέξουμε, να γονατίσουμε, να αλλάξουμε γεμιστήρα, να διορθώσουμε μία εμπλοκή αλλά και να επιλύσουμε το ζητούμενο πρόβλημα του εκάστοτε σταδίου.

Πριν ξεκινήσουμε την ανάλυση, να αναφέρουμε ότι το λιγότερο σημαντικό από τα παραπάνω είναι η αναπνοή. Αυτό γιατί σε ένα τόσο δυναμικό περιβάλλον όπως η σκοποβολή IPSC και λόγω της ταχύτητας με την οποία εξελίσσεται η ροή ενός σταδίου, ουσιαστικά δεν την παρακολουθούμε ποτέ. Φυσικά σε μία σειρά δύσκολων μακρινών στόχων θα παίξει ένα μικρό ρόλο και ο έλεγχος της αναπνοής αλλά ως επί το πλείστον θεωρείται δευτερεύουσας σημασίας Σε καμία περίπτωση δεν παύει όμως να αποτελεί έναν παράγοντα που μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη του στόχου μας και καλό είναι να έχουμε τη δυνατότητα σαν αθλητές, να προσαρμοζόμαστε στις απαιτήσεις του αγωνίσματος.

1.Στάση του σώματος

Εδώ είναι ίσως και η μεγαλύτερη εξέλιξη που έχει γίνει μέσω της αθλητικής σκοποβολής, και πλέον έχει περάσει και στις τακτικές εφαρμογές του χειρισμού των όπλων γιατί αυξάνει κατά πολύ την αποτελεσματικότητα του χρήστη.

Η ισοσκελής στάση (isosceles stance)

isoskelis-stasi

Διαφοροποιημένη κατά πολύ από την παραδοσιακή στρατιωτικό/αστυνομική στάση weaver που πλέον χρησιμοποιείται ελάχιστα, η ισοσκελής στάση χαρακτηρίζεται από την ευελιξία που δίνει στον χρήστη να βάλλει γρήγορα και αποτελεσματικά προς πολλούς διαφορετικούς στόχους, να αλλάξει θέση γρήγορα αλλά και να ελέγξει καλύτερα την ανάκρουση του πυροβόλου όπλου. Πριν ξεκινήσουμε να αναλύουμε τη στάση αυτή, να αναφέρουμε ότι ο έλεγχος του όπλου γίνεται κυρίως με τον άνω κορμό μας. Επειδή ακριβώς η σκοποβολή IPSC είναι τόσο δυναμική, πολλές φορές θα παρατηρήσουμε ότι τα πόδια μας δεν θα είναι στην ιδανική θέση που ορίζεται από την ισοσκελή στάση. Εφόσον δεν καταλήγουν σε μια υπερβολική θέση που πιθανόν να μας δημιουργήσει πρόβλημα στην επόμενη μετακίνηση μέσα στο στάδιο ή στην μετάβαση και εμπλοκή κάποιων στόχων, δεν ασχολούμαστε ιδιαίτερα με το αν συνεχώς βρίσκονται τα πόδια μας σε αυτή την ιδανική θέση και ασφαλώς δεν χάνουμε πολύτιμο για εμάς χρόνο, διορθώνοντας τη θέση τους.

Η ισοσκελής στάση λοιπόν ορίζει, όσον αφορά το κάτω μέρος του κορμού μας, τα πόδια να είναι ανοιχτά περίπου στο ύψος των ώμων μας, με το δυνατό μας πόδι να είναι ελαφρώς πιο πίσω για να διατηρούμε την ισορροπία μας αλλά και να μπορούμε αν χρειαστεί γρήγορα και άμεσα να στηριχτούμε επάνω του για να αλλάξουμε θέση. Τα γόνατά μας θα πρέπει να είναι ελαφρώς λυγισμένα. Το βάρος του σώματός μας θα πρέπει να πέφτει στις μύτες των ποδιών και όχι στις φτέρνες. Τα παραπάνω λοιπόν που αφορούν το κάτω μέρος του κορμού μας θα μας δώσουν μια σταθερή και αποτελεσματική πλατφόρμα πάνω στην οποία θα στηριχθεί ο υπόλοιπος κορμός, που θα ελέγχει και το όπλο. Θα μας δώσουν επίσης τη δυνατότητα να κινηθούμε (αν χρειαστεί) πολύ πιο γρήγορα και άμεσα στην επόμενη θέση μέσα στο στάδιο.

Συνεχίζουμε στο άνω μέρος του κορμού μας. Εδώ η βασική διαφορά με την παραδοσιακή στάση weaver είναι ότι ο άνω κορμός μας παραμένει επίπεδος και παράλληλος με το στόχο τον οποίο βάλλουμε. Αυτό σε συνδυασμό με την παραπάνω τοποθέτηση των ποδιών μας δίνει ένα περιθώριο κίνησης και εμπλοκής τουλάχιστον 180 μοιρών χωρίς καν να χρειαστεί να αλλάξουμε κάτι στη στάση μας ή να επανατοποθετήσουμε τα πόδια μας ώστε να καλύψουμε περισσότερο εύρος, σε αντίθεση με τη στάση weaver που λόγω τοποθέτησης ποδιών και άνω κορμού περιορίζει τον χρήστη αισθητά. Για μια τακτική εφαρμογή υπάρχει και το έξτρα πλεονέκτημα με την ισοσκελή, ότι παρατάσσουμε απέναντι στον αντίπαλο τον προστατευμένο από βαλλιστικό υλικό θώρακα μας και όχι τα πλευρά μας (όπως στη weaver ) που συνήθως δεν καλύπτονται από ένα κλασικό αλεξίσφαιρο γιλέκο.

Η στάση ονομάζεται ισοσκελής γιατί προεκτείνοντας τα χέρια στη θέση βολής, είναι και τα δύο τεντωμένα εξίσου (σε αντίθεση με την weaver οπού το δυνατό μόνο χέρι είναι τεντωμένο) σχηματίζοντας ένα ισοσκελές τρίγωνο μπροστά από τον θώρακα του χρήστη. Το πόσο τεντωμένα είναι τα χέρια εξαρτάται από το σωματότυπο αλλά και την τεχνική του καθενός. Καλό είναι να αποφεύγουμε τις υπερβολές (υπερβολικά τεντωμένα σε σημείο που να πονάμε, και υπερβολικά λυγισμένα σε σημείο που να δημιουργείται άρθρωση στους αγκώνες καθιστώντας τον έλεγχο της ανάκρουσης δυσκολότερο). Τα σκοπευτικά θα πρέπει να έρχονται στο ύψος των ματιών χωρίς να αναγκάζεται ο χρήστης να σκύψει υπερβολικά το κεφάλι του (δημιουργώντας παραπάνω πίεση και σφίξιμο, στους ώμους και στον αυχένα) για να τα «βρει». Το βασικό είναι ότι θα πρέπει να μάθουμε την ισοσκελή στάση και τη συνεχή χρήση της, χωρίς να αισθανόμαστε δυσφορία ή σφίξιμο στον κορμό μας. Να είμαστε δηλαδή σε μία κατάσταση πλήρους ετοιμότητας αλλά και χαλαρότητας ταυτόχρονα. Η λανθασμένη εκτέλεση της στάσης και το υπερβολικό σφίξιμο δεν θα μας δώσει την ταχύτητα και την ομαλότητα που χρειαζόμαστε για να εκτελέσουμε με τον ιδανικό τρόπο το στάδιο, παρασέρνοντάς μας σε λάθη, μεγαλύτερο στρες και κακό αποτέλεσμα.

2.Λαβη (grip)

labi-texnikes-xamlatzis

Η λαβή ξεκινάει με το τράβηγμα από τη θήκη το οποίο και θα καλύψουμε σε επόμενο άρθρο. Είναι σημαντικό να μπορούμε να πιάνουμε το όπλο κάθε φορά κατά τον ίδιο αποτελεσματικό τρόπο. Αυτό θα μας δώσει τη δυνατότητα καλύτερου έλεγχου της ανάκρουσης και την εμπλοκή με περισσότερους από έναν στόχους, χωρίς να χρειαστεί να αλλάξουμε ή να διορθώσουμε τη λαβή μας από στόχο σε στόχο. Σημαντικό είναι επίσης να καταλάβουμε ότι το πιστόλι κατά την εκπυρσοκρότηση θα “κλωτσήσει” προς την κατεύθυνση που θα του δώσουμε εμείς περιθώριο (είτε με λανθασμένη λαβή, είτε με λάθος στάση του σώματος). Να προσπαθήσουμε να εκμηδενίσουμε την ανάκρουση δεν είναι εφικτό αλλά ούτε και σημαντικό. Σημασία έχει να την ελέγχουμε και να την χρησιμοποιούμε προς όφελός μας (π.χ. μετάβαση από στόχο σε στόχο). Άρα η λαβή μας πρέπει να είναι ουδέτερη. Δηλαδή, ούτε υπερβολικά σφιχτή σε σημείο που να μη μπορούμε να δουλέψουμε σωστά τη σκανδάλη, αλλά ούτε και υπερβολικά χαλαρή σε σημείο που το όπλο να μας φεύγει από τα χέρια και να χρειάζεται να διορθώσουμε τη λαβή μας ύστερα από κάθε εκπυρσοκρότηση. Επειδή στο σημείο αυτό υπάρχουν πολλές σχολές που λένε πόσο σφιχτά πρέπει να πιάνουμε το όπλο και μάλιστα διαχωρίζουν και το ποσοστό σφιξίματος σε κάθε χέρι (πχ. 70% με το αδύνατο χέρι και 30% με το δυνατό, ή 65% και 35% κλπ.), θα κάνουμε την εξής παρατήρηση: Είναι αδύνατον και δεν έχει λογική (και τελικά κανείς δεν μπορεί να το ξέρει εκείνη τη στιγμή) κάτω από στρες να προσπαθούμε να μετρήσουμε και να πραγματοποιήσουμε τα παραπάνω ποσοστά. Δεν είναι ρεαλιστικό και δεν έχει και νόημα! Άρα λέμε ότι η λαβή μας πρέπει να είναι 100% και με τα δύο χέρια, χωρίς το ποσοστό να αποτελεί το πόσο σφιχτά πιάνουμε το όπλο, αλλά να αντιπροσωπεύει μια ουδέτερη λαβή που θα είναι αποτελεσματική. Σημασία έχει το πόσο γρήγορα θα γυρίσει το όπλο στο στόχο και αν θα γυρίσει στο ίδιο σημείο, και όχι η προσπάθεια του χρήστη με παραπάνω δύναμη και ένταση να μηδενίσει την ανάκρουση του όπλου (κάτι μη εφικτό έτσι κι αλλιώς).

Εδώ είναι σημαντική η επιλογή του όπλου σύμφωνα και με την ανατομία αλλά και το labi-2-texnikes-xamlatzisμέγεθος του χεριού του χρήστη. Ρόλο θα παίξει επίσης εκτός από το μέγεθος της λαβής του πιστολιού που θα επιλέξουμε, και ο γενικότερος σχεδιασμός της λαβής από τον κατασκευαστή. Χωρίς να μπούμε σε τεχνικές λεπτομέρειες, να αναφέρουμε ότι πέρα από το σχήμα, το πάχος , αλλά και το μέγεθος της λαβής (το οποίο σε πολλά σύγχρονα όπλα μπορεί και να τροποποιηθεί με έξτρα λαβές που προσφέρονται από τον κατασκευαστή), είναι ιδιαίτερα σημαντικό η σχεδίαση της λαβής να επιτρέπει στον χρήστη να πιάσει το όπλο όσο πιο ψηλά γίνεται σε σχέση με την κάνη. Το ιδανικό σημείο να πιάσουμε ένα πυροβόλο πιστόλι για τον καλύτερο ελέγχό του είναι στο ύψος της κάνης και του κλείστρου. Αυτό επειδή είναι πρακτικά αδύνατο όμως, προσπαθούμε να βρούμε έναν τύπο πιστολιού που ο σχεδιασμός της λαβής του θα μας επιτρέψει να το κρατήσουμε όσο πιο κοντά στο ύψος της κάνης γίνεται.

labi-3-texnikes-xamlatzis

Σχηματίζοντας λοιπόν τη λαβή μας (master grip), το δυνατό χέρι πρέπει να εξαντλήσει όλο το περιθώριο που δίνει η λαβή και να πιάσει το πιστόλι όσο πιο ψηλά γίνεται. Εάν υπάρχει κενό ανάμεσα στην παλάμη του δυνατού χεριού και το beavertail του πιστολιού, τότε αυτομάτως δίνουμε χώρο στο πιστόλι για να “κλωτσήσει” (προς τα επάνω) χωρίς να έχουμε τον απόλυτο έλεγχο της ανάκρουσης. Κατά την ίδια έννοια τα δάχτυλα του δυνατού χεριού που αγκαλιάζουν τη λαβή, και συγκεκριμένα το μεσαίο δάχτυλό μας, θα πρέπει να ακουμπάει οπωσδήποτε την κάτω μεριά του υποφυλακτήρα της σκανδάλης (trigger guard) του πιστολιού. Οποιοδήποτε κενό και εκεί δημιουργεί αντίστοιχο πρόβλημα ελέγχου της ανάκρουσης.

Το αδύνατο χέρι μας θα πρέπει στη συνέχεια να ολοκληρώσει τη λαβή μας, γεμίζοντας (σωστά) το κενό που υπάρχει στο αντίστοιχο σημείο της λαβής του όπλου. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το «κλείδωμα» του καρπού του χεριού που θα βοηθήσει στην επιστροφή του πιστολιού στο ίδιο σημείο μετά από κάθε εκπυρσοκρότηση. Σημείο αναφοράς στο σημείο αυτό είναι ότι στην τελική θέση, ο αντίχειρας του αδύνατου χεριού θα πρέπει να είναι παράλληλος με την κάνη του πιστολιού. Όπως και με το δυνατό χέρι θα πρέπει να φροντίσουμε να μην υπάρχουν κενά ανάμεσα στο χέρι μας και το όπλο γιατί αυτό ελαχιστοποιεί την επαφή του χεριού με τη λαβή και επομένως δυσκολεύει το συνολικό έλεγχο της ανάκρουσης.

Δημοσιεύθηκε στο 17ο τεύχος του περιοδικού Shooters, Σκοποβολής IPSC.

Ίσως σας αρέσουν

Hot News

post-image
Διάφορα

Κύπρος: Η γιορτή της σκοποβολής στο Ολυμπιακό Μέγαρο υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας

γράφει ο Ανδρέας Λαζανίτης   Βραβεύονται οι πρωταθλητές της σκοποβολής του 2017, καθώς και αθλητές και αθλήτριες για τις...
Διαβάστε Περισσότερα
post-image
Επικαιρότητα

Σε δημοπρασία υπογεγραμμένο όπλο από την Ολυμπιονίκη Άννα Κορακάκη

Με αφορμή το γιορτινό κλίμα η γερμανική ομάδα, που κατά καιρούς συμμετέχει η Ελληνίδα Ολυμπιονίκης Άννα Κορακάκη, διαθέτει προς...
Διαβάστε Περισσότερα
post-image
Συμβουλή

11 +1 συμβουλές για να αυξήσεις την ικανότητά σου στη σκοποβολή

Η καλύτερη δοκιμή οποιασδήποτε αθλητικής ικανότητας είναι ο αθλητής να δοκιμαστεί κατά τον αγώνα. Ορισμένες από τις μεγαλύτερες συγκινήσεις...
Διαβάστε Περισσότερα